Mozaika jest wynikiem badania relacji między pikselem, linią a płaszczyzną, w której kolor istnieje jako efekt napięcia z sąsiadującymi polami. Wyrasta z malarskich poszukiwań Blejzyka, zwłaszcza z jego sposobu postrzegania i zapisu ruchu w naturze. Złożona z ponad 109 000 elementów, nawiązuje do działań Mariana Bogusza w ramach Lubelskich Spotkań Plastycznych, dla którego realizacja w przestrzeni architektonicznej była narzędziem rzeczywistego wrośnięcia sztuki w tkankę miasta.
Przemysław Blejzyk (Sainer) – multidyscyplinarny artysta poruszający się na styku malarstwa, sztuki cyfrowej i generatywnej oraz sztuki w przestrzeni publicznej. W jego aktualnej praktyce centralne miejsce zajmują aspekty formalne oraz strategie widzenia, poprzez które eksploruje relacje między światem analogowym a cyfrowym, dążąc do skonstruowania nowego języka dla malarstwa. Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi, gdzie kontakt ze spuścizną Strzemińskiego i Kobro ukształtował jego podejście do przestrzeni, koloru i roli widza. Od 2016 roku jego praktyka koncentruje się na syntezie pejzażu i abstrakcji poprzez malarstwo, sztukę cyfrową i generatywną. Operuje językiem redukcji: od plamy i punktu po piksel, budując kompozycje wielopoziomowo dekonstruujące pejzaż oraz obrazy kinetyczne opowiadające o naturze przez pryzmat czasu i koloru.
Wystawiał indywidualnie w Muzeum Narodowym w Gdańsku, Künstlerhaus w Wiedniu i Centre d’Art Contemporain w Rouen oraz zbiorowo w Petit Palais w Paryżu, Grand Palais Immersif, Kordegardzie — Galerii Narodowego Centrum Kultury i Hive Center for Contemporary Art w Pekinie.